با نام و یاد خدای مهربان
می گویند وقتی آقای نلسون ماندلا از زندان خارج شد برخی از اطرافیان افراطی به او پیشنهاد می دهند اکنون نوبت ماست که از سفیدها انتقام بگیریم.آقای ماندلا پاسخ می دهد ۲۷ سال زندان کشیدم تا ثابت کنم هیچ نژاد و قومی به نژاد و قوم دیگری برتری ندارد.
ماندلا نه در حرف بلکه در عمل نیز به گفته خود پایبند ماند و در عرصه سیاسی آفریقای جنوبی گفتمان جدیدی را بنا نهاد که شاه بیت آن تکیه بر منافع به جای تکیه بر مواضع بود.بر همین اساس است که آفریقای جنوبی نه تنها دیگر درعرصه بین المللی واژه آپارتاید را به یدک نمی کشد،بلکه رفاه و توسعه یافتگی آن نیز به سطحی رسیده است که شاید اگر آقای ماندلا به توصیه بعضی از دوستانش عمل می کرد دستیابی به آن قابل تصور نبود.
همه موارد فوق را به بهانه دیدن صحنه ای از بازی چند روز پیش تیم والیبال ایران در مراکش که از سیما پخش می شد عرض کردم که در آن روحانی محترمی با حضور در سالن و نیز کف زدن به تشویق جوانان والیبالیست کشورمان می پرداخت.
من از دیدن این صحنه که سه بار پخش گردید بسیار خوشحال شدم و در دلم به آن روحانی محترم که به احتمال قوی سفیر یا از مسئولین سفارت جمهوری اسلامی ایران در مراکش بود آفرین گفتم.مهم نیست که فردا پشت سر آن روحانی محترم چه خواهند گفت،درتحلیل هزینه فایده عمل آن بزرگوار محترم مهم نیست که بگویند چرا کف زد و یا چرا در سالن جایی نشسته بود که کمی آن طرف تر چند خانم نیز با پوششهایی که به نظر ما اشکال دارد - اما از دید آنها کاملا"طبیعی است- نشسته بودند. مهم این است که او کاملا" درست تشخیص داده بود که برای حداکثر سازی منافع ملی باید در سالن مسابقه حاضر شود و باید بچه ها را تشویق کند.
این راهبرد یعنی بهره برداری از فرصتها برای حداکثر سازی منافع ملی به شدت مورد نیاز کشور ما به ویژه درعرصه سیاست خارجی می باشد.این فرصت زمانی در یک مسابقه پدید می آید و زمان دیگری در رخداد سیاسی یا اقتصادی دیگر.جهان جدید الزامات جدیدی نیز برای خود مهیا کرده است،با حداکثر توان و البته با هوشمندی باید از فرصتها بهره جست و حتی به خلق فرصت نیز پرداخت.
در حکمرانی خوب منافع ملی نباید وجه المصالحه مواضع فردی شود. |
